Tag: αρειος παγος

Παρέμβαση στον Άρειο Πάγο για τις μειώσεις των αποζημιώσεων σε θύματα από τροχαία ατυχήματα

Σε επιστολή που απέστειλε στον πρόεδρο του Αρείου Πάγου Βασίλειο Πέππα, ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Αρωγής και Αλληλεγγύης Οικογενειών Θυμάτων Τροχαίων Δυστυχημάτων Σταύρος Πολέντας, υποστηρίζει τα παρακάτω :
Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ
Στην επιστολή του για το θέμα των αποζημιώσεων σε θύματα τροχαίων ο κ. Πολέντας τονίζει ότι
«δεν μπορούν οι ασφαλιστικές να αυξάνουν τα ασφάλιστρα και τα κέρδη τους και ταυτόχρονα να καλούνται να αποζημιώσουν με το μικρότερο δυνατό κόστος τη ζωή ενός ανθρώπου και τον συνακόλουθο πόνο και ψυχική οδύνη των συγγενών του».
Ο κ. Πολέντας εξηγεί ότι «διαπιστώνουμε καθημερινά μία φειδωλή, θα μπορούσαμε επιεικώς να πούμε, επιδίκαση αποζημιώσεων από τα Δικαστήρια ουσίας, τόσο στον πρώτο όσο και στο δεύτερο βαθμό δικαιοδοσίας».
Παράλληλα, υπενθυμίζει ότι «από 1/1/2017, αυξήθηκαν υποχρεωτικά τα κατώτατα όρια που παρέχουν οι ασφαλιστικές εταιρίες για την ασφαλιστική κάλυψη της αστικής ευθύνης των αυτοκινήτων, σύμφωνα μάλιστα με απόφαση που έλαβε η Εκτελεστική Επιτροπή της Τράπεζας της Ελλάδος, τα οποία ορίστηκαν πλέον στο ποσό των 1.220.000 ευρώ ανά θύμα στις σωματικές βλάβες και αντίστοιχα επίσης στο 1.220.000 ευρώ για τις υλικές ζημίες ανά ατύχημα ανεξάρτητα τον αριθμό των θυμάτων».
Ο ίδιος χαρακτηριστικά αναφέρει πρόσφατη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Χανίων, με αριθμό 126/2017, που «επεδίκασε το ποσό των 20.000 ευρώ και 15.000 ευρώ σε σύζυγο και τέκνα αντίστοιχα του θανόντος οδηγού, αφού έκρινε ότι αυτός ήταν συνυπαίτιος του τροχαίου σε ποσοστό 60%».
Παράλληλα, ο κ. Πολέντας ζητά να κρατήσουμε ως κοινωνία τις διαπιστώσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου στον Πρόεδρο της Επιτροπής της Βουλής για την Οδική Ασφάλεια, κ. Γεώργιου Ουρσουζίδη και εξηγεί:
«Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έκανε αναφορά στην υποχρέωση της Πολιτείας να αγκαλιάσει τους ανθρώπους που υπέστησαν εν τω μεταξύ σοβαρότατο πλήγμα από τη μάστιγα των τροχαίων, επισημαίνοντας παράλληλα το μεγάλο κόστος των τροχαίων που στερούν πολύτιμους πόρους από τους χειμαζόμενους Έλληνες πολίτες, δίνοντας έμφαση στο βάρος που πρέπει να ρίξει η Πολιτεία ως προς την πρόληψη».

Αναίρεση για το ποιος ήταν στη θέση του οδηγού

Αναιρείται Εφετειακή απόφαση κατ΄άρθρ. 559 αρ.19 ΚΠολΔ για ανεπαρκείς και αντιφατικές αιτιολογίες αναφορικά με το κρίσιμο ζήτημα του ποιος ήταν ο οδηγός του ζημιογόνου αυτοκινήτου κατά τον χρόνο του ατυχήματος και ποιος ήταν ο συνεπιβάτης αυτού, με αποτέλεσμα να είναι ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος ως προς την συνδρομή των νομίμων όρων και προϋποθέσεων των διατάξεων που εφαρμόστηκαν.
Ειδικότερα, ενώ δέχεται ότι ο Ν. Ζ. καθόταν στην θέση του συνοδηγού και το όχημα εξετράπη δεξιά προς την πλευρά του συνοδηγού,δεν διευκρινίζεται πως αυτός βρέθηκε εγκλωβισμένος κάτω από την αριστερή πλευρά του ανατραπέντος οχήματος (δηλαδή αντίθετα στην θέση του οδηγού και αριστερά). Επίσης δεν διευκρινίζεται από ποιο σημείο του οχήματος πετάχθηκε έξω ο Χ. Ζ., αν δηλαδή εκτινάχθηκε από το παρμπρίζ του αυτοκινήτου ή από την πόρτα του οδηγού ή του συνοδηγού, ούτε με ποιο τρόπο είναι δυνατόν ο οδηγός του αυτοκινήτου, που έχει μπροστά του το τιμόνι, το οποίο και τον συγκρατεί στην θέση του, να εκτιναχθεί έξω από το όχημα και ο συνεπιβάτης του να βρεθεί εγκλωβισμένος κάτω από την αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου.
Πηγή: esd.gr

Χρηματική Ικανοποίηση για Ψυχική Οδύνη – Ηθική Βλάβη (ΑΚ 932) -Το ύψος των επιδικαζόμενων ποσών ελέγχεται αναιρετικά

Κατά την επιδίκαση του κονδυλίου για χρηματική ικανοποίηση ή ψυχική οδύνη (ΑΚ 932) επιβάλλεται να τηρείται, η αρχή της αναλογικότητας, ως γενική νομική αρχή και μάλιστα αυξημένης τυπικής ισχύος, υπό την έννοια ότι η σχετική κρίση του δικαστηρίου δεν πρέπει να υπερβαίνει τα ακραία όρια της διακριτικής του ευχέρειας, πράγμα που, αν συμβαίνει, ελέγχεται ως παραβίαση της πιο πάνω γενικής νομικής αρχής, ήτοι ως πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθμ. 1 και 19 του Κ.Πολ.Δικ.
Ενταύθα αναιρείται Εφετειακή απόφαση που επιδίκασε ηθική βλάβη στον ενάγοντα 15.000 ευρώ (αντί των 30.000 ευρώ – επιδικασθέντων πρωτοδίκως). Με την κρίση του αυτή το Εφετείο υπερέβη τα ακραία όρια της διακριτικής του ευχέρειας, αλλά και παραβίασε την αρχή της αναλογικότητας, αφού το εν λόγω ποσό, κατά την κοινή πείρα, την δικαστηριακή πρακτική και την περί δικαίου συνείδηση, υπολείπεται, (και μάλιστα καταφανώς), του συνήθως επιδικαζομένου σε παρόμοιες περιπτώσεις.
Σχόλια – Παρατηρήσεις
1.Ψυχική Οδύνη – Ηθική Βλάβη (ΑΚ 932) -Το ύψος των επιδικαζόμενων ποσών ελέγχεται αναιρετικά. Μια απόφαση, με την οποία επιδικάζεται ένα ευτελές ή υπέρμετρα μεγάλο ποσό, ως δήθεν εύλογο κατά την ελεύθερη κρίση του δικαστηρίου, προς αποκατάσταση της ηθικής βλάβης, ευτελίζει, στην πρώτη περίπτωση, (όσον αφορά τον παθόντα), το σεβασμό της αξίας του ανθρώπου, και στην δεύτερη, (όσον αφορά τον υπόχρεο), το δικαίωμα της περιουσίας τους, αφού το δικαστήριο επεμβαίνοντας στη διαφορά μεταξύ ιδιωτών πρέπει να τηρεί μια δίκαιη ισορροπία ανάμεσα στα αντιτιθέμενα συμφέροντα, με παράλληλη προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Στο σημείο αυτό σημειώνεται ότι η έννοια της αναλογικότητας είναι έννοια αυστηρότερη του “ευλόγου” και συνακόλουθα το “εύλογο” εμπεριέχεται αναγκαίως στο “ανάλογο”. Αναιρείται κατ΄άρθρ.559 αρ.1 ΚΠολΔ Εφετειακή απόφαση που επιδίκασε ως εύλογη αποζημίωση για χρηματική ικανοποίηση λόγω Ψυχικής Οδύνης :12.000 ευρώ στη σύζυγο θανόντος (αντί 80.000 ευρώ πρωτοδίκως), 7.000 ευρώ σε καθένα από τα τέκνα (αντί των 80.000 πρωτοδίκως), 2.000 ευρώ στον γαμβρό, 8.000 ευρώ στην μητέρα, 2.000 ευρώ στον εγγονό, (αντί των 20.000 ευρώ πρωτοδίκως στον γαμβρό, μητέρα και εγγονό. ΑΠ 705/2016, ΕΣυγκΔ 2017/10
Πηγή: esd.gr

Δεκτή αναίρεση για εξευτελιστική χαμηλή αποζημίωση για ψυχική οδύνη

Η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, ως προς το ύψος του ποσού της επιδικασθείσης χρηματικής ικανοποίησης, πρέπει να ελέγχεται αναιρετικά, για το αν παραβιάζεται ευθέως ή εκ πλαγίου (άρθρο 559 Κ.Πολ.Δικ. αναλόγως από τους αρ. 1 ή 19), η αρχή της αναλογικότητας (άρθρο 2 παρ. 1 και 25 του Συντάγματος), αλλά και όταν διαπιστώνεται υπέρβαση από το δικαστήριο της ουσίας των ακραίων ορίων της διακριτικής του ευχέρειας (Ολ.ΑΠ 9/2015).
Από το άρθρο 932 του Α.Κ. προκύπτει ότι σκοπός της διατάξεως είναι να επιτυγχάνεται μία υπό ευρεία έννοια αποκατάσταση του παθόντος για την ηθική του βλάβη, λόγω της αδικοπραξίας, ώστε αυτός να απολαύει μία δίκαιη και επαρκή ανακούφιση και παρηγοριά, χωρίς, από το άλλο μέρος, να εμπορευματοποιείται η προσβληθείσα ηθική αξία και να επεκτείνεται υπέρμετρα το ύψος της αποζημιώσεως για ηθική βλάβη, που δεν μπορεί να αποτιμηθεί επακριβώς σε χρήμα.
Ουσιώδη χαρακτηριστικά της έννοιας του “ευλόγου” είναι κυρίως: το είδος και η βαρύτητα της προσβολής, η περιουσιακή, κοινωνική και προσωπική κατάσταση των μερών και κυρίως του παθόντος, η βαρύτητα του πταίσματος του δράστη, η βαρύτητα του τυχόν συντρέχοντος πταίσματος του θύματος, οι όλες ειδικότερες συνθήκες πρόκλησης της ηθικής βλάβης. Τα στοιχεία αυτά πρέπει να οδηγούν τον δικαστή να σχηματίσει την κατά το άρθρο 932 του Α.Κ εύλογη κρίση του (όχι κατά τις υποκειμενικές του ανέλεγκτες αντιλήψεις, αλλά) κατ’ εφαρμογή του αντικειμενικού μέτρου που θα εφάρμοζε και ο νομοθέτης, αν έθετε ο ίδιος τον κανόνα αποκατάστασης της ηθικής βλάβης στην ατομική περίπτωση.
Σε κάθε περίπτωση επιβάλλεται να τηρείται, κατά τον καθορισμό του επιδικαζόμενου ποσού, η αρχή της αναλογικότητας ως γενική νομική αρχή και δη αυξημένης τυπικής ισχύος [άρθρα 2 παρ. 1 και 25 του ισχύοντος Συντάγματος] με την έννοια ότι η σχετική κρίση του δικαστηρίου, δεν πρέπει να υπερβαίνει τα όρια, όπως αυτά διαπιστώνονται από τα δεδομένα της κοινής πείρας και την κοινή περί δικαίου συνείδηση σε ορισμένο τόπο και χρόνο, που αποτυπώνονται στη συνήθη πρακτική των δικαστηρίων. Και τούτο, διότι μια απόφαση, με την οποία επιδικάζεται ένα ευτελές ή υπέρμετρα μεγάλο ποσό, ως δήθεν εύλογο κατά την ελεύθερη κρίση του δικαστηρίου, προς αποκατάσταση της ηθικής βλάβης, ευτελίζει, στην πρώτη περίπτωση, (όσον αφορά τον παθόντα), το σεβασμό της αξίας του ανθρώπου, και στην δεύτερη, (όσον αφορά τον υπόχρεο), το δικαίωμα της περιουσίας τους, αφού το δικαστήριο επεμβαίνοντας στη διαφορά μεταξύ ιδιωτών πρέπει να τηρεί μια δίκαιη ισορροπία ανάμεσα στα αντιτιθέμενα συμφέροντα, με παράλληλη προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Στο σημείο αυτό σημειώνεται ότι η έννοια της αναλογικότητας είναι έννοια αυστηρότερη του “ευλόγου” και συνακόλουθα το “εύλογο” εμπεριέχεται αναγκαίως στο “ανάλογο”.
Εν προκειμένω αναιρείται κατ΄άρθρ.559 αρ.1 ΚΠολΔ Εφετειακή απόφαση που επιδίκασε ως εύλογη αποζημίωση για χρηματική ικανοποίηση λόγω Ψυχικής Οδύνης :
12.000 ευρώ στη σύζυγο θανόντος (αντί 80.000 ευρώ πρωτοδίκως).
7.000 ευρώ σε καθένα από τα τέκνα (αντί των 80.000 πρωτοδίκως).
2.000 ευρώ στον γαμβρό.
8.000 ευρώ στην μητέρα.
2.000 ευρώ στον εγγονό.
(αντί των 20.000 ευρώ πρωτοδίκως στον γαμβρό, μητέρα και εγγονό.
Πηγή: esd.gr

Αντισυνταγματικές κρίθηκαν από τον Άρειο Πάγο οι διατάξεις του άρθρου 4 Νόμου 4092/2012 για το Επικουρικό Κεφάλαιο

Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου εξέδωσε τις πολυαναμενόμενες αποφάσεις σχετικά με τη συνταγματικότητα ή μη των διατάξεων του άρθρου 4 του Ν.4092/2012 για το Επικουρικό Κεφάλαιο.

Με τις υπ’ αριθμ. 3, 4 και 5/2017 αποφάσεις της έκρινε τις διατάξεις αυτές αντισυνταγματικές απορρίπτοντας τις σχετικές αιτήσεις αναίρεσης που το Επικουρικό Κεφάλαιο είχε ασκήσει.

Οι αποφάσεις αυτές της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου δίνουν μια τελική απάντηση στο ζήτημα της αντισυνταγματικότητας των εν λόγω κρίσιμων διατάξεων.

Σημειώνεται ότι τα κατώτερα Δικαστήρια της χώρας είχαν ήδη δώσει το στίγμα τους, κρίνοντας στη συντριπτική τους πλειοψηφία τις εν λόγω διατάξεις αντισυνταγματικές.